Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2011

Κίνδυνος


   Είναι μέσα στην καθημερινότητα μας σε όλες μας τις δραστηριότητες. Ετυμολογικά, κίνδυνος ο [kínδinos] ορίζεται ως 1. ό,τι απειλεί τη ζωή, την ακεραιότητα ή την ασφάλεια ενός προσώπου ή ενός πράγματος, 2. η πιθανότητα μιας δυσάρεστης έκβασης. Εμείς στη σημερινή ανάλυση  για τους τρέχοντες κινδύνους επενδύσεων θα ασχοληθούμε με το δεύτερο ορισμό.

   Ο συνολικός κίνδυνος ενός χρεογράφου και κατά συνέπεια ενός χαρτοφυλακίου αποτελείται από δυο τμήματα, τον συστηματικό κίνδυνο και τον μη συστηματικό κίνδυνο. Ο μη συστηματικός κίνδυνος μπορεί να εξαλείφει ή τουλάχιστον το μεγαλύτερο μέρος αυτού νε μειωθεί εάν έχουμε ένα χαρτοφυλάκιο με αρκετά χρεόγραφα.

   Ο συστηματικός κίνδυνος οφείλεται σε παράγοντες όπως η φορολογία, ο πληθωρισμός, οι διεθνείς οικονομικές και πολιτικές κρίσεις που επηρεάζουν όλες τις μετοχές. Ο κίνδυνος αυτός δεν μπορεί να εξαλειφθεί και αναφέρεται και σαν κίνδυνος της αγοράς. Όταν σχηματίζεται ένα χαρτοφυλάκιο καλά διαφοροποιημένο ο συστηματικός κίνδυνος μπορεί να μειωθεί.




   Έτσι, βλέπουμε τα τελευταία δυο χρόνια το χρηματιστήριο να ακολουθεί τις πολιτικές εξελίξεις με τον επενδυτικό κίνδυνο ιδιαίτερα αυξημένο! Τελευταία μάλιστα, αυτό το φαινόμενο έχει γίνει εντονότερο. Πως όμως;

   Αρχικά, η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, δηλαδή η χρηματοδότηση τους από το δημόσιο που θα οδηγήσει σε κρατικοποίηση έχει προκαλέσει απώλειες στις τιμές των τραπεζικών μετοχών κατά 80%. Έτσι, οι θεσμικοί επενδυτές προκειμένου να εξισορροπήσουν το χαρτοφυλάκιο τους, πουλάνε και μετοχές άλλων κλάδων του ΧΑΑ που είναι υγιείς.

   Έπειτα, τα πολιτικά παιχνίδια περί δημοψηφίσματος οδήγησαν επίσημα την Ευρώπη να αμφισβητεί αν πρέπει η Ελλάδα να μείνει εντός Ευρώ! Αυτή η αναμονή για το αν θα μείνουμε ή όχι στην Ευρωζώνη είναι και ο πάτος του βαρελιού. Βλέπουμε μετοχές πολύ υποτιμημένες, τόσο σε P/E όσο και σε P/BV, που όμως κανένας ξένος θεσμικός επενδυτής δεν σκέφτεται να επενδύσει πριν ξέρει σίγουρα το κατά πόσο τα χρήματα του θα γίνουν δραχμές.

   Η τελευταία επιδείνωση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ιταλίας με προβληματίζει πολύ. Τελικά αν αφήσουμε το δέντρο (Ελλάδα) και κοιτάξουμε λίγο το δάσος από ποιο μακριά (Ευρώπη), βλέπουμε πως όλη η Ευρωπαϊκή περιφέρεια βουλιάζει. Δεν αποκλείεται μάλιστα στο μάλλον να δούμε και άλλα PIIGS (Portugal, Italy, Ireland, Greece)!

   Τελικά το Ευρώ ήταν λάθος σχεδιασμένο από την αρχή. Τώρα απλά βλέπουμε κάποιες πρώτες συνέπειες. Μερικοί πάλι λένε πως είναι αναγκαίο κακό, αφού η κάθε χώρα της Ευρώπης από μόνη της αδυνατεί να πρωταγωνιστήσει σε παγκόσμιο επίπεδο και να ανταγωνιστεί χώρες όπως Κίνα, Ινδία, ΗΠΑ, Ρωσία, Βραζιλία και σε μερικά χρόνια και Τουρκία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου